Hoje, dia 25 de Agosto de 2013, não é um dia como os outros.
Eduardo Prado Coelho morreu há seis anos.
Há mortos que morrem e outros que não podemos deixar morrer.
O Eduardo faz parte desta última leva de pessoas extraordinárias que mudaram o mundo, o meu mundo, o mundo de outros tantos. Saudade? É pouco. Deixo-vos um poema que ele gostaria.
“You darkness, that I come from,
I love you more than all the fires
that fence in the world,
for the fire makes
a circle of light for everyone,
and then no one outside learns of you.
But the darkness pulls in everything:
shapes and fires, animals and myself,
how easily it gathers them! –
powers and people –
and it is possible a great energy
is moving near me.
I have faith in nights.”
― Rainer Maria Rilke

Se me permite juntar este pequeno e belíssimo( julgo eu ) trecho de Bécquer…
“…Al brillar un relámpago nacemos,
y aún dura su fulgor cuando morimos;
¡tan corto es el vivir!
La Gloria y el Amor tras que corremos
sombras de un sueño son que perseguimos;
¡despertar es morir! …”
🙂 muito bom, obrigada. Bj e resto de bom domingo